Bericht van een gebruind stel

Hi there!

Aangezien Dickie nu met een tiental plakjes komkommer op zijn gezicht op bed ligt (na een heerlijk dagje strand, zwembad en zon, we kunnen beiden zo op de menukaart als kreeft), schrijf ik nu fijn het blogje van ons vervolgreisje door het zuiden van de States. Te beginnen in de stad waar ik in elk geval redelijk wat verwachting van had; New Orleans. Denk je echter de carnaval in Nederland te zijn ontvlucht, NEEN, want we hebben hier… Mardi Gras (vrij vertaald: vette dinsdag)!!! Oftewel, de boerenkiel meets Rio. En dat 2 weken lang. Met heel veel praalwagens, drinkende en hossende mensen en heul erg druk. Dus ternauwernood 1 nacht een kamer kunnen boeken in een hostel, maar de auto moest aan de andere kant van de stad staan omdat die niet door de parade heen kon. Zucht… Dus met spullen door de mensenmassa heen, ingecheckt en zelf uiteindelijk ook maar even een kijkje genomen. Ik denk serieus dat New Orleans een hele leuke stad is, maar niet tijdens Mardi Gras. Dus dat gaan we nog weleens overdoen.

De volgende dag doorgereden naar het strand van Biloxi, Mississippi. Daar was het lekker weer, wel een beetje koud, maar met zon. Dus we zijn lekker het strand op gegaan. Dick moest en zou natuurlijk nog even het zwembad bij het motel in, maar dat was geen onverdeeld succes. Hij kwam er als een ijsblokje weer uit. We kregen de tip om een  twee-voor-de-prijs-van-een, “all you can eat” buffet in een casino (3 mijl verderop) te gaan doen. Afijn, 10 kilometer verder… kwamen we aan. En als je tegen een Amerikaan zegt dat ie alles kan eten wat ie wil, dan neemt ie dat vrij letterlijk. Jemig, wat kunnen die mensen eten zeg, daar waren wij niets bij. Nog even een gokje gewaagd bij de Wheel of Fortune, maar dat loonde niet echt. De volgende dag verging de wereld buiten zo ongeveer. Het stormde, regende en bliksemde dat het een aard had. Dus we zijn nog een dagje gebleven en de Mall maar ingedoken. ‘s Avonds weer een buffetje gepakt en weer een dollar in een fruitmachine gegooid en daar kwam 30 dollar uit! We zijn meteen gestopt hihi.

De dag daarna toch (ondanks dat er tornadowaarschuwingen waren, maar die waren iets uit onze buurt), naar Florida gereden. Het heeft de reputatie de Sunshine State te zijn, maar dat was die dag niet echt aan de orde, een hoop dubbelgevouwen palmbomen gezien. Maar we zijn veilig aangekomen, alhoewel het vinden van een hotel hier ook geen sinecure was, want Spring Break is uitgebroken. Uiteindelijk toch wel wat gevonden en de volgende dag scheen de zon uitbundig. Wat knap je daarvan op zeg, heerlijk.

Oh ja, op weg naar de volgende bestemming nog even de nodige All Stars aangeschaft (in Mobile, een stad in Alabama), het was alweer veel te lang geleden dat we de laatste hadden gekocht   

Thomasville, Georgia was de volgende op de lijst. Een klein, kneuterig stadje met veel oude huizen en veranda’s. We hebben daar voor het eerst een plantage bezocht. Mooi onderhouden, groot huis met een nog groter landgoed er omheen. Maar slavernij wordt er geen enkel moment genoemd, heel frappant. We gaan het in Charleston, South Carolina nog een keer proberen. Verder nog het stadje bekeken, gewandeld en ‘s avonds had Dickie een pizza besteld (“doet u mij maar een large”, dat moet je hier dus niet zeggen) waar we met gemak het halve dorp eten van hadden kunnen geven. Maar bij gebrek aan zwervers zoals in San Francisco, hebben we maar een doggie bag gevraagd.

Tussendoor nog even een nachtje in een B&B geslapen, waar we een kamer hadden die geheel was ingericht met Amerikaanse vlaggen, God Bless America, High School Yearbooks en de kleuren rood, wit en blauw (doorgevoerd tot in de kleinste details). Erg leuk.

Nu zijn we in St. Simons Island, een schiereiland, ongeveer 100 kilometer van Savannah. Het is hier stralend weer (27 graden), we hebben strand, een zwembad en een belachelijk goeie kamer (met regendouche en tv in de badkamer…) voor relatief weinig. Gisteren hebben we een dolfijn zien zwemmen en vandaag dus een strandwandeling gemaakt, gezond, gezwommen en gewandeld door het dorpje (vol met mooie huizen, bomen en planten). Superlekker en heerlijk bijgekomen. Morgen door naar Savannah, alwaar ze (voor de naderende St. Patricksday) de rivier groen schijnen te verven. Tja, ik ben benieuwd.

Veel lieve groeten van ons en tot de volgende! Lies