Savannah en verder..

En daar zijn we dan weer. Inmiddels vanuit de bergen van Georgia, Clayton om precies te zijn, een korte impressie van onze belevenissen vanaf Savannah. In een paar uurtjes vanuit een subtropisch St. Simon’s Island rustig naar Savannah geknort in onze zilverkleurige Chevy HHR en daar keurig tegen het middaguur aangekomen. I.v.m. de op handen zijnde Paddy’s Day bleek het nogal een onderneming om een betaalbaar onderkomen te vinden in Savannah. Uiteindelijk op een mijl of zes van de stad een motelletje gevonden, waar we op de tweede dag het toilet gruwelijk hebben doen verstoppen, met als resultaat een knappe Gumbo-soep waar menig zuiderling trots op zou zijn geweest en een gemiddeld gezin ruim een week van had kunnen eten.

De aanloop naar St. Patrick’s Day was inmiddels al een paar dagen in volle gang; overal groene fonteintjes en vooral heel veel bierdrinkende mensen, al dan niet met rood haar. Savannah is een relaxte stad, dat wil zeggen dat het tempo vrij laag ligt. Nu is dat eigenlijk overal in de Bible Belt het geval, maar vooral ik leek er even geen enkele moeite mee te hebben. Hoogtepunt van deze zen-exercitie; heerlijk onderuit gelegen op een kerkhof en naar de vogeltjes en eekhoorntjes gekeken terwijl Lies inventariseerde wie er allemaal nog meer in de omgeving lagen te rusten. Wel nog goed lekgeprikt door kleine venijnige mugbeesten tijdens het voorbijtrekken van een meute stoer doedelzakspelende luitjes. Zo om en nabij de vijftig bulten sieren dus al vijf dagen mijn kuiten en onderarmen. Ik probeer er niet aan te krabben, maar dat valt niet mee.

Na twee dagen Savannah, afgezakt naar het prachtige Charleston. Deze keer had ondergetekende weer de eer een verblijfplaats uit te zoeken en na een uurtje surfen had ik het gevonden. Het moest de Comfort Inn worden, een zakenhotel met fitnessruimte en zwembad voor de prijs van een Motel 6, op steenworp afstand van het centrum. Vooral dat zwembad vond ik een reuze puik plan, want er moest na onze onvergetelijke zwempartijen aan de Golf van Mexico meer gesparteld worden. Helaas bleek de zwemgelegenheid dicht, maar dat is vanmiddag ruimschoots goed gemaakt in een bergmeertje hier in de buurt. Daarover straks overigens meer. De eerste avond weer eens even lekker de kroeg ingedoken in het mooie oude centrum. Een gezellige tent gevonden aan Market Street, met een paar leuke bandjes en waanzinnige decks buiten. Lies en ik, uitgedost in onze mooiste kleertjes en inmiddels voorzien van uiterst gezonde teint, hebben eerst vanuit onze luie stoel een half uurtje kritisch mensen bekeken. De eveneens goedgeklede exemplaren een welgemeend compliment gegeven en de minder hippe elementen ‘ook een goede avond’ gewenst.

Tweede dag vanuit Charleston naar Boone Hill Plantation gereden. Driewerf hoera; eindelijk een onderlegde en humoristische gids gevonden en zowaar een indrukwekkende expositie over de slavernij. Fijn om te zien dat er ook nog zuiderlingen rondlopen die het niet alleen kunnen hebben over het Britse behang aan de muren van het foute erfgoed en de economische terugval na de overwinning van die snode Yanks. Na dit zeer welkome stukje geschiedkunde naar The Isle of Palms gereden en daar nog wat met onze poezelige voetjes in het zand gewroet. ‘s Avonds copieus gegeten bij Hyman’s, een gerenommeerd visrestaurant, waar niet alleen Barbra Streisand , Neil Armstrong en Metallica hebben gegeten, maar nu dus ook Apie en Boef (na een paar maanden Batman en Robin, werd het tijd voor renominatie en dus zijn we alweer een tijdje aan het rondreizen onder deze noemers). Lies is Apie en de rest kun je wel bedenken.

Gisteren vanuit Charleston naar de bergen van Georgia getrokken. Erg fijn om weer eens in de natuur rond te sjorren, wat is het hier namelijk mooi. Voor die arme zielen die ‘Deliverance’ hebben uitgekeken, de Chattooga River, waar die tamelijk naargeestige film is geschoten, ligt hier een paar kilometer verderop. Geen paniek hoor, tot zover gelukkig nog niet lastiggevallen door enge mannen die roepen “Where you goin’, cityboy?” of (erger nog)banjospelende kinderen. Integendeel, de omgeving is fantastisch mooi, het volk enorm vriendelijk en ons hotel is wederom een waar paleis. Het is een ‘Mom and Pap mountain lodge’ in Clayton, gerund door een stel zeventigers, waar momenteel welgeteld twee toeristen resideren; te weten, A en B. Onze kamer kijkt uit over de bergen van Georgia en is niet alleen voorzien van een comfortabele jacuzzi (belletjes in bad, lachen!), maar ook van een belachelijk big-ass terras waar je een aardig feestje kunt bouwen. Van enge prikbeesten hebben we ook geen last, het terras is omgeven door een heel fijne hor. Tevens fijn voor Boef.

Morgen wordt er gekayakt op de Nantahala River, dat betekent dus vroeg uit de veren. O.k., even een bruggetje terug. Kayakken-water-zwemmen. Vandaag heeft Aqua-boy met z’n pasgekochte snorkel aardig de blits gemaakt in het berekoude groene water van een bergmeertje iets verderop. Ik had Lies al weleens verteld over Aqua-boy. Dat het een mythische figuur was. Een soort amfibische legende met commando-verleden die geen kou kent en graag getooid gaat in fleurige bloemenzwembroeken. De nabijheid van Aqua-boy verraadt zich door een monsterlijk luid gebrul, meestal wanneer hij het water ingaat, of er net uitkomt. Van dat brullen was vanmiddag weinig te merken. Zo sierlijk als hij vanaf een rotsje het vriesnat ingleed, kwam hij na drie zwemslagen even potsierlijk weer de kant opgekropen. Lies heeft er een filmpje van gemaakt. Ik hoop dat Lies discreet omgaat met dit filmpje. Vertoning zou betekenen dat de legende van Aqua-boy tot het verleden behoort.

Nog even wat leuke weetjes over deze vakantie? Hier komen ze:

- In 49 dagen hebben we met 4 verschillende auto’s al wel bijna 3000 mijl gereden

- De laagst gemeten temperatuur was in Minneapolis (-5C) en de hoogste (33C) in Savannah

- Niet alleen hebben we bijna alle seizoenen van Law and Order bekeken in motels, ook hebben we van de Amerikaanse Sire-tegenhanger geleerd dat het woord ‘gay’ refereert aan sexuele geaardheid en niet dient te worden gebruikt als negatief adjectief of nomina

- Inmiddels om en nabij de 20 paar schoenachtigen gekocht, waarvan de helft nog niet in NL

- Morgen gaat alweer de tweede doos met ‘allerhande goodies’ op het vliegtuig; deze is minstens zo zwaar als de eerste en helaas ook twee keer zo groot

- De teller van ‘leuke Nederlandse stelletjes, met wie we na terugkomst gauw weer eens moeten afspreken’ staat gelukkig nog altijd op nul

- De wildteller (eekhoorns, vogels, huisdieren en opgezette fauna niet meegeteld) is na de eerder genoemde elk blijven steken op drie

Groeten vanuit Clayton, GA